Forumumuzun bu bölümündeki: Ödev, Ders, Tez, Staj Dökümanı v.b. dosyaları indirebilmek için GOLD ÜYE olmanız gerekmektedir. Aksi Taktirde İndiremeyeceksiniz.

Gold Üye Nasıl Olunur Diyorsanız Tıklayın!

[b]GİRİŞ[/b]

Sedimanter kayaçlar sedimanter çevrim olarak bildiğimiz ayrışma, taşınma, depolanma, diyajenez aşamaları sonucunda oluşmuş kayaçlardır. Hacimsel olarak fazla olmamalarına karşın alan olarak yeryüzünün % 75 kadarını kaplarlar. Birçok ekonomik değerin(doğal gaz, petrol, yeraltı suyu ve bazı maden yatakları) oluşumu ile yakından ilgili oldukları için önemlidirler. Genel bir tanım yapıldığında jeolojinin dünyamızın tarihini konu aldığı söylenebilir. Petroloji (Taşbilim) ise kayaçların geçmişi ile ilgilenir. Petrolojinin bir alt dalı olan sedimanter kayaç petrografisi de benzer olarak sedimanter kayaçların geçmişiyle uğraşır. Herhangi bir sedimanter istifin yada tabakanın geçmişinin araştırılması;

1. Sedimanların taşındığı kaynak bölge ve alandaki (provenans) litoloji topluluklarının tanımlanması,

2. Bunlardan türemiş tanelerin (kırıntıların) sedimantasyon alanına taşınma mekanizmaları,

3. Sedimanların sedimantasyon alanına taşınma yönleri,

4. Taşınma hızları

5. Taşınma mesafeleri

6.Sedimantasyon alanındaki (Çökelme ortamındaki) depolanmanın şekli ve mekanizması

7. Depolanmadan sonra gevşek sedimanların taşlaşmasına kadar geçirdiği fiziksel ve kimyasal değişikliklerin incelenme ve tanımlanmasını kapsar.

Kabaca düşünüldüğünde sedimanter kayaçların kökeni ve depolanmaları ve oluşumu; mağmatik ve metamorfik kayaçlara göre daha basit gibi görünür. Ancak, bu kayaçları oluşturan olayların tümünün gözle ve deneysel yollarla gözlemlenemeyişi nedeni ile bu tip kayaçların oluşumu ile ilgili işlevler zannedildiği kadar açık değildir. Örneğin; tabaka içi eriyikler, çimentolanma, konkresyonların gelişimi gibi diyajenetik olaylar açıkça görülemezler. Yine birçok kimyasal kökenli sedimanter kayaçların oluşum evreleri asla izlenemez. Sonuç olarak kayaçların geçmişleri ancak, şu anda etkisi bulunmayan etkenlerin oluşturduğu tüm jeolojik verilerin yorumlanması ile yapılabilir. Bu veriler sedimanter kayaçların yapısal, dokusal özellikleri ile mineral bileşimi (kompozisyon) nin incelenmesi ile elde edilebilir.

Sedimanter kayaçları, bunları oluşturan etkenler ve oluşum kökenlerine göre iki temel sınıfa ayırmak mümkündür. Bunlar:

1. Kırıntılı veya parçalı kayaçlar (dış kökenli)

2. Kimyasal ve biyojenik kayaçlar (iç kökenli)

Sedimanter ortamda birikmiş her tür sediman, sedimantasyon sürecinden hemen sonra çeşitli fiziksel ve kimyasal değişimlere uğramaya başlarlar. Bu değişimler genellikle kayaçların tüm kimyasal bileşiminde bir farklılaşma doğurmaz. Yalnız ilksel dokularında, sedimenter yapılarında ve mineral bileşimlerinde farklılaşmaya neden olur. Böylece kayaç. içerisinde hem ilksel dokular, hem de daha sonradan gelişmiş bazı dokusal izler görülür. Bazı hallerde yukarıda söz edilen değişimler sonucu kayacın ilksel dokusu tümü ile veya kısmen tahrip olabilir. Bu değişimler yerkabuğunun dış yüzeyine yakın yerlerde meydana gelirse diyajenez, derinlerde ve çok farklı ısı ve basınç koşulları altında metamorfizma olarak nitelendirilir. Bu nedenle bir üçüncü grup sedimanter kayaç (epijenetik veya diyajenetik sedimanter kayaçlar ) ayırtlanabilir. Gerçekte sedimanter kayaçları kesin olarak yukarıda anlatıldığı gibi sınıflara ayırmak bir yerde olanaksızdır. Çünkü kayaç ilksel olarak hem dış (fiziksel) hemde iç (kimyasal) işleylerin birlikte oluşturdukları bir karışım olabilir ve sonraki değişimler ile birincil doku, yapı ve mineral bileşimlerinin üzerine ikincil (diyajenetik ) doku, yapı ve mineral bileşimleri etkin olmuş olabilir. Bu nedenle sedimanter kayaç oluşumunun açıkça anlaşılabilmesi için kırıntılı veya parçalı kayaçların doku özelliklerinin ayrı ayrı tartışılması gereklidir.

<h4 align="left">İNDEKSLER</h4> Einet Earth Sciences Index
UCalgary Earth Sciences Index
USGS Earth and Environmental Science Index
Yahoo Index to Geology and Geophysics

KIYI KANUNU[font="Arial"][/font] Kanun No : 3621
Kabul Tarihi : 4.4.1990

R.G. Sayısı : 20495
R.G. Tarihi : 17.04.1990


BıRıNCı BÖLÜM
Genel Hükümler

Amaç

Madde 1- Bu Kanun, deniz, tabii ve suni göl ve akarsu kıyıları ile bu yerlerin etkisinde olan ve devamı niteliıinde bulunan sahil ıeritlerinin doıal ve kültürel özelliklerini gözeterek koruma ve toplum yararlanmasına açık, kamu yararına kullanma esaslarını tespit etmek amacıyla düzenlenmiıtir.

Kapsam

Madde 2- Bu Kanun, deniz, tabii ve suni göller ve akarsu kıyıları ile deniz ve göllerin kıyılarını çevreleyen sahil ıeritlerine ait düzenlemeleri ve bu yerlerden kamu yararına yararlanma imkan ve ıartlarına ait esasları kapsar.

ıstisnalar

Madde 3- Askeri yasak bölgeler ve güvenlik bölgelerinde veya ülke güvenliıi ile doırudan ilgili, Türk Silahlı Kuvvetlerine ait harekat ve savunma amaçlı yerlerde (konut ve sosyal tesisler hariç) özel kanun hükümlerine, diıer özel kanunlar uyarınca belirlenmiı veya belirlenecek yerlerde ise özel kanunların bu Kanuna aykırı olmayan hükümlerine uyulur.

Tanımlar

Madde 4- Bu Kanunda geçen deyimlerden;

Kıyı Çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, taıkın durumları dııında, suyun karaya deıdiıi noktaların birleımesinden oluıan çizgiyi,

Kıyı Kenar Çizgisi: Deniz, tabii ve suni göl ve akarsularda, kıyı çizgisinden sonraki kara yönünde su hareketlerinin oluıturduıu kumluk, çakıllık, kayalık, taılık, sazlık, bataklık ve benzeri alanların doıal sınırını,

Kıyı: Kıyı çizgisi ile kıyı kenar çizgisi arasındaki alanı,

Sahil ıeridi: Kıyı kenar çizgisinden itibaren kara yönünde yatay olarak en az 100 metre geniıliıindeki alanı,

Dar Kıyı: Kıyı kenar çizgisinin, kıyı çizgisi ile çakıımasını,

Toplumun Yararlanmasına Açık Yapı: Mevzuata göre tespit ya da tasdik edilmiı kural ve ücret tarifelerine uygun biçimde, getirdiıi kullanımdan belirli kiıi ya da topluluklara ayrıcalıklı kullanım hakkı tanımaksızın yararlanmak isteyen herkese eıit ve serbest olarak açık bulundurulan ve konut dokunulmazlııı olmayan yapıları,
ifade eder.

Genel Esaslar

Madde 5- Kıyılar ile ilgili genel esaslar aıaııda belirtilmiıtir.

Kıyılar, Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır. Kıyılar, herkesin eıit ve serbest olarak yararlanmasına açıktır.

Kıyı ve sahil ıeritlerinden yararlanmada öncelikle kamu yararı gözetilir.
Kıyıda ve sahil ıeridinde planlama ve uygulama yapılabilmesi için kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur.

Kıyı kenar çizgisinin tespit edilmediıi bölgelerde talep vukuunda, talep tarihini takip eden üç ay içinde kıyı kenar çizgisinin tespiti zorunludur.

Sahil ıeritlerinde yapılacak yapılar kıyı kenar çizgisine en fazla 50 metre yaklaıabilir.

Yaklaıma mesafesi ve kıyı kenar çizgisi arasında kalan alanlar, ancak yaya yolu, gezinti, dinlenme, seyir ve rekreatif amaçla kullanılmak üzere düzenlenebilir.

Sahil ıeritlerinin derinliıi, 4 üncü maddede belirtilen mesafeden az olmamak üzere, sahil ıeridindeki ve sahil ıeridi gerisindeki kullanımlar ve doıal eıikler de dikkate alınarak belirlenir.

Taııt yolları, sahil ıeridinin kara yönünde yapı yaklaıma sınırı gerisinde kalan alanda düzenlenebilir.

Sahil ıeridinde yapılacak yapıların kullanım amacına baılı olarak yapım koıulları yönetmelikte belirlenir.

ıKıNCı BÖLÜM

Kıyı, Kıyı Kenar Çizgisi, Sahil ıeridi, Planlama ve Yapılanma

Kıyının Korunması, Yapı Yasaıı ve Kıyıda Yapılacak Yapılar

Madde 6- Kıyı, herkesin eıitlik ve serbestlikle yararlanmasına açık olup, buralarda hiçbir yapı yapılamaz; duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluıturulamaz.

Kıyılarda, kıyıyı deıiıtirecek boyutta kazı yapılamaz; kum, çakıl, vesaire alınamaz veya çekilemez.

Kıyılara moloz, toprak, cüruf, çöp gibi kirletici etkisi olan atık ve artıklar dökülemez.

Kıyıda, uygulama imar planı kararı ile;

a) ıskele, liman, barınak, yanaıma yeri, rıhtım, dalga kıran, köprü, menfez, istinat duvarı, fener, çekek yeri, kayıkhane, tuzla, dalyan, tasfiye ve pompaj istasyonları gibi, kıyının kamu yararına kullanımı ve kıyıyı korumak amacına yönelik alt yapı ve tesisler,

b) Faaliyetlerinin özellikleri gereıi kıyıdan baıka yerde yapılmaları mümkün olmayan tersane, gemi söküm yeri ve su ürünlerini üretim ve yerleıtirme tesisleri gibi, özelliıi olan yapı ve tesisler,
yapılabilir.

Bu Yapı ve tesisler yapım amaçları dııında kullanılamazlar.

Doldurma ve Kurutma Yoluyla Arazi Kazanma ve Bu Araziler Üzerinde Yapılacak Yapılar

Madde 7- Kamu yararının gerektirdiıi hallerde, uygulama imar planı kararı ile deniz, göl ve akarsularda ekolojik özellikler dikkate alınarak doldurma ve kurutma suretiyle arazi elde edilebilir.

Bu gibi yerlerde doldurma veya kurutmayı yapacak ilgili idarenin valiliıe iletilen teklifi, valilik görüıü ile birlikte Bayındırlık ve ıskan Bakanlııına gönderilir. Bakanlık, konusuna göre ilgili kuruluıların görüıünü de almak suretiyle teklifi inceler. Uygun bulunması halinde ilgili idare tarafından uygulama imar planı hazırlanır. Bu yerler için yapılacak planlar hakkında ımar Kanunu hükümleri uygulanır. Ancak, bu planlar Bayındırlık ve ıskan Bakanlııı tarafından, 2634 sayılı Turizmi Teıvik Kanunu kapsamında kalan alanlardaki planlar ise, anılan Kanunun 7 nci maddesine göre tasdik edilir. Doldurma ve kurutma iılemleri yürürlükteki mevzuat hükümlerine göre yapılır. Bu araziler Devletin hüküm ve tasarrufu altındadır, özel mülkiyet konusu olamaz.

Bu alanlar üzerinde 6 ncı maddede belirtilen yapılar ile yol, açık otopark, park, yeıil alan ve çocuk bahçeleri gibi teknik ve sosyal alt yapı alanları düzenlenebilir.

Sahil ıeridinde Yapılabilecek Yapılar

Madde 8- Uygulama imar planı bulunmayan alanlardaki sahil ıeritlerinde, 4 üncü maddede belirtilen mesafeler içinde hiçbir yapı ve tesis yapılamaz.

Uygulama imar planı bulunan yerlerde duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engeller oluıturulamaz. Moloz, toprak, curuf, çöp gibi kirletici ve çevreyi bozucu etkisi olan atık ve artıklar dökülemez, kazı yapılamaz.

Ancak bu alanlarda; uygulama imar planı kararıyla altı ve yedinci maddede belirtilen yapı ve tesislerle birlikte toplum yararına açık olmak ıartıyla konaklama hariç günübirlik turizm yapı ve tesisleri yapılabilir.

Kıyı Kenar Çizgisi Tespiti

Madde 9- Kıyı kenar çizgisi, valiliklerce, kamu görevlilerinden oluıturulacak en az 5 kiıilik bir komisyonca tespit edilir.

Bu komisyon; jeoloji mühendisi, jeolog veya jeomorfolog, harita ve kadastro mühendisi, ziraat mühendisi, mimar ve ıehir plancısı, inıaat mühendisinden oluıur.

Komisyonca tespit edilip valiliıin uygun görüıü ile birlikte gönderilen kıyı kenar çizgisi, Bayındırlık ve ıskan Bakanlııınca onaylandıktan sonra yürürlüıe girer.

Komisyonun çalııma usul ve esasları Bayındırlık ve ıskan Bakanlııınca hazırlanan yönetmelik ile belirlenir.

Kıyı ve Sahil ıeridinde Planlar

Madde 10- Kıyıda ve sahil ıeridindeki planlar bu Kanunun ve buna dayanılarak çıkarılacak yönetmeliıin hükümlerine aykırı olamaz. Bu yerlerde düzenlenen planlardan, imar mevzuatı veya yerin özelliıi dolayısıyla 2634 sayılı Turizmi Teıvik Kanunu kapsamına girenler, anılan Kanunun 7 nci maddesine göre onaylanarak kesinleıir.

Kıyıda ve Doldurma ve Kurutma Yoluyla Kazanılan Araziler Üzerinde Yapılanmalara
ızin Verilmesi

Madde 11- Bu Kanun hükümlerine göre, kıyıda ve doldurma ve kurutma yoluyla kazanılan araziler üzerinde yapılması mümkün olan yapı ve tesislerin yapılabilmesi için, Maliye ve Gümrük Bakanlııından gerekli iznin alınması zorunludur.

Yapı ruhsatı verilmesinde bu izin belgesi yeterlidir.

ıznin verilme ıekil ve ıartları Bayındırlık ve ıskan ve Maliye ve Gümrük Bakanlıklarınca birlikte tespit edilerek çıkarılacak uygulama yönetmeliıinde belirtilir.

Tapuya ıerh Verilmesi

Madde 12- Sahil ıeridinde, bu Kanunun 8 inci maddesinde belirtilen hükümlere uygun olarak yapılan yapıların bu niteliklerinin, tapu kütüıünün beyanlar hanesine iılenmesi zorunludur.


ÜÇÜNCÜ BÖLÜM
Kontrol, ımar Mevzuatına Aykırı Yapı ve Ceza Hükümleri
Kontrol

Madde 13- Bu Kanun kapsamında kalan alanlardaki uygulamaların kontrolü; belediye ve mücavir alan sınırları içinde belediye, dııında ise valilikçe yürütülür. ılgili bakanlıkların teftiı ve kontrol yetkileri saklıdır.

ımar Mevzuatına Aykırı Yapı

Madde 14- Bu Kanun kapsamında kalan alanlarda ruhsatsız yapılar ile ruhsat ve eklerine aykırı yapılar hakkında 3194 sayılı ımar Kanununun ilgili hükümleri uygulanır.

Ceza Hükümleri

Madde 15-

a) Kıyıda ve uygulama imar planı bulunan sahil ıeritlerinde;
1- Duvar, çit, parmaklık, tel örgü, hendek, kazık ve benzeri engelleri oluıturanlara kum, çakıl alan veya çekenlere 5 milyon lira,
2- Moloz, toprak, cüruf, çöp gibi kirletici ve çevreyi bozucu etkisi olan artık ve artıkları dökenlere 10 milyon lira,
3- Kıyıyı deıiıtirecek boyutta kazı yapan, kum, çakıl alan veya çekenlere 50 milyon lira,
para cezası verilir.

b) Bu Kanun kapsamında kalan alanlarda, Kanun hükümlerine uyulmadan ruhsatsız, ruhsat ve eklerine aykırı olarak yapılan yapıların sahiplerine ve müteahhidine, 3194 sayılı ımar Kanununda öngörülen para cezalarının iki misli para cezası verilir.

Ancak, ruhsata baılanması mümkün olmaması nedeniyle 3194 sayılı ımar Kanununun öngördüıü süre içerisinde yapısını yıkandan tahakkuk ettirilen para cezası alınmaz.

Para cezası, ilgisine göre doırudan doıruya Vali veya Belediye Baıkanı tarafından verilir.

Cezalara karıı, cezanın tebliıi tarihinden itibaren en geç 7 gün içinde yetkili idare mahkemesine itiraz edilebilir, ıtiraz idarece verilen cezanın uygulanmasını durdurmaz.

Bu Kanunda öngörülen iı ve iılemleri süresinde yapmayan veya geciktirenlere veya Kanunu yanlıı uygulayan mahalli yönetici ve diıer kamu görevlileri hakkında ayrıca kanuni tatbikat yapılır.

Para cezalarının ödenmemesi halinde 6183 sayılı Amme Alacaklarının Tahsil Usulü Hakkında Kanun hükümleri uygulanır.

(Para cezaları 3506 s. Kanunla 3 katına çıkartılmıı olup, 3591 s. Kanunla da memur maaı katsayısına baılanmııtır.)

Yönetmelik

Madde 16- Bu Kanunun uygulanması ile ilgili yönetmelik, Kanunun yayımından itibaren 3 ay içinde Maliye ve Gümrük, Turizm Bakanlıklarının yazılı görüıü alınarak Bayındırlık ve ıskan Bakanlııınca hazırlanır.

Geçici Madde- Bu Kanunun yürürlüıe girdiıi tarihten önce mevzuat hükümlerine uygun olarak onanmıı ve kısmen veya tamamen yapılaımıı 1/1000 ölçekli uygulama imar planlarının sahil ıeritleri ile ilgili hükümleri geçerlidir. Ancak 8 inci maddenin ikinci fıkra hükümleri saklıdır.

Geçici Madde- Kısmen veya tamamen yapılaımamıı alanlarla ilgili imar planı revizyonları bu Kanunun yürürlüıe girdiıi tarihten itibaren 1 yıl içinde tamamlanır.

Yürürlük

Madde 17- Bu Kanun yayım tarihinde yürürlüıe girer.

Yürütme

Madde 18- Bu Kanun hükümlerini Bakanlar Kurulu yürütür.

• Prof. Dr. Fazlı ÇOBAN (Rektör Yardımcısı ve Mühendislik Mimarlık Fakültesi Dekanı)

• Yrd. Doç. Dr Ali Murat KILIÇ (Bölüm Başkanı)
• Arş. Gör. Ali Kamil YÜKSEL

• Arş. Gör. Cumhur KOCABAŞ

• Yrd. Doç. Dr. E. Abdullah TUFAN (Dekan Yardımcısı)
• Yrd. Doç. Dr. Ahmet ÇONA

Bilindiği üzere Jeoloji Mühendisleri tüm yeraltı kaynaklarının araştırılması ve değerlendirilmesi, jeolojik tehlikelerin belirlenmesi (heyelan, göçük, zayıf zemin koşulları vb.) ve deprem konularında en önde gelen uzmanlardır. Bu amaçlara yönelik olarak gerekli bilgi ve becerilerle donatılmış jeoloji mühendislerinin yetiştirilmesi ve ilişkili diğer mühendislik bölümlerine destek, eğitim ve öğretim verilmesi amaçlanmıştır. Ayrıca; Balıkesir ve çevresinin 1. derece deprem kuşağında olması, endüstriye dayalı hammaddelerinin zenginliği ve son yıllarda kullanımı yaygınlaşan jeotermal kaynakların bolluğu ilimizde Jeoloji Mühendisliği Bölümü’nün kurulmasını gerektirmiştir.

Balıkesir’i de içine alan Kuzeybatı Anadolu Bölgesi Metalojik olarak; altın, gümüş, antimuan, civa, bakır, kurşun, çinko, demir, krom, bor tuzları, mermer, yapı taşları, linyit ve jeotermal enerji açısından önemli rezervlere sahiptir. Metalik madenlerden altın; Balıkesir-Kepsut-Beyköy, Havran-Küçükdere, Ayvalık-Kubaşlar’da, Gümüş; Balıkesir-Balya, Dursunbey, Altınoluk, Demir; Balıkesir-Şamlı, Balya-Çarmıh, Havran-Eymir, Ayvalık-Ayazmant, Antimuan; Balıkesir-İvrindi-Taşdibi, Büyükyenice, Susurluk, Krom; Balıesir-Dursunbey ve Bursa-Harmancık arasındaki bölgede yer almaktadır. Toplam rezervi 3.709.500 tondur.

Türkiye linyit rezervlerinin yaklaşık 1/8’i (1 milyon ton) Balıkesir-Bilecik-Bursa-Çanakkale-Kütahya il sınırları içinde bulunmaktadır. Bunlardan en önemli yataklar Balıkesir-Dursunbey-Odaköy, Bursa-Orhaneli, Çivili, Kütahya-Domaniç, Ömerler’dir.

Dünya bor rezervinin yaklaşık % 60’ı (769 milyon ton) Balıkesir-Bigadiç civarı, Kütahya-Emet civarı, Bursa-Mustafakemalpaşa, Kestelek’te bulunmakta olup ülkenin en önemli ihraç madenidir.

Kaolen bakımından çok zengin olan Balıkesir’de ve Balıkesir’i içine alan Kuzeybatı Anadolu’da yaklaşık 250 milyon ton rezervi ile seramik, kağıt ve diğer endüstri sahalarının aranılan endüstriyel hammeddesidir.

Mermer yatakları ve mermer sanayii bölgemizde oldukça yaygın olup hayli gelişmiş durumdadır. Mermer yatakları sayılamayacak kadar çok olup, önemlileri ve halen üretim yapılan yataklar şunlardır; Marmara Adası, Kapıdağı Yarımadası, Gemlik civarı, Manyas, Bandırma civarı ve Kepsut-Dursunbey arasıdır.

Sert yapıtaşları olarak da, Ayvalık-Kozak, Çanakkale-Kestanbol ve Kapıdağ Yarımadası’nın zemin yataklarında üretim yapılmaktadır.

Jeotermal Enerji, Sıcaksu Kaynakları; Batı ve Kuzeybatı Anadolu’nun Neotektoniğine bağlı olarak bölgemizde 32 adet jeotermal saha bilinmekte olup, yapılan ön ve detay etüt çalışmalarıyla Jeotermal Enerji potansiyeli yaklaşık olarak belirlenmiştir. Bunlardan bazıları; Balıkesir-Bigadiç-Hisarköy, Balıkesir-Pamukçu, Balıkesir-Sındırgı-Hisaralan, Balıkesir-Edremit-Güre, Balıkesir-Gönen’dir.

Görüldüğü gibi bölgemiz; metalik madenler, enerji hammaddeleri, endüstriyel hammaddeler ve jeotermal enerji kaynakları bakımından oldukça zengindir. Bu kaynakların daha da geliştirilmesi, yeni kaynakların bulunmasında jeoloji mühendislerine önemli görevler düşmektedir. Balıkesir bölgesinin yeraltı zenginlikleri, Jeoloji Mühendisliği Bölümü öğrencilerine doğal bir laboratuar oluşturmaktadır.

Yukarıda sayılan amaçlar doğrultusunda kurulan ve 2003-2004 eğitim-öğretim yılında toplam 30 öğrenci ile eğitime başlamış olan bölümümüzde eğitim-öğretim faaliyetleri halen lisans ve lisansüstü düzeyde devam etmektedir.

jeolojık zaman cetveli

yapı kavramı
tabakaların doğrultu ve eğimi
gerçek ve görünür eğim hesaplamaları
arazide pusula kullanımı

tabakalanma ve tabakalanma çeşitleri
sedimanter yapılar

yaş ve uyumsuzluklar

Aerial Mapping: Methods and Applications, Second Edition





Müellifler: Edgar Falkner ve Dennis Morgan

CRC Publishing / November 2001
ISBN 1566705576

Rar dosyasının boyutu: 20209 KB
PDF formatında 216 sayfa (Klasör içinde, her bölüm ayrı PDF dosyası, toplam 20 dosya)


Alıntı:

Book Description

Building on the foundation of the bestselling first edition, Aerial Mapping: Methods and Applications, Second Edition provides you with a practical understanding of aerial photography, remote sensing, and photogrammetric mapping. The content is deliberately semi-technical and processes are discussed in a manner easily accessible to anyone regardless of their technical or scientific background. This new edition highlights the significant changes in equipment and techniques. High-speed computers, scanners, and remote sensors have changed the way mapping is done. The principles of photogrammetry, image analysis, and remote sensing have become dynamically intertwined. With the solid grounding in basic procedures that Aerial Mapping: Methods and Applications, Second Edition provides you can apply your knowledge to the special conditions of each aerial mapping project.
Alıntı:

Contents

Chapter 1
Introduction
1.1 Introduction
1.1.1 History of Photomapping
1.1.2 Photogrammetrists and Image Analysts
1.1.2.1 Photogrammetrists
1.1.2.2 Image Analysts
1.1.3 Utilization of Aerial Photos
1.1.3.1 End Products
1.1.3.2 Effort
1.1.4 Photogrammetry
1.1.4.1 Digital Mapping
1.1.4.2 Supplemental Functions
1.1.4.3 Commercial Mapping
1.1.5 Mapper vs. User

Chapter 2
Electromagnetic Energy
2.1 Radiant Energy
2.1.1 Radiant Waves
2.1.2 Distribution of Energy
2.2 Electromagnetic Spectrum
2.2.1 Visible Light
2.2.2 Infrared
2.2.2.1 Reflected Infrared
2.2.2.2 Emitted Heat

Chapter 3
Aerial Films
3.1 Aerial Films
3.1.1 Types of Film
3.1.1.1 Panchromatic
3.1.1.2 Color
3.1.1.3 Infrared
3.2 Sensitometry
3.3 Filters
3.4 Film Processing
3.5 Resolution
3.5.1 Spectral Resolution
3.5.2 Spatial Resolution
3.5.3 Radiometric Resolution
3.6 Application of Aerial Films
3.6.1 Panchromatic
3.6.2 Infrared
3.6.3 Natural Color
3.6.4 Color Infrared

Chapter 4
Airborne Sensor Platforms
4.1 Introduction
4.2 Fixed-Wing Aircraft
4.2.1 Single-Engine Platform
4.2.2 Multi-Engine Platform
4.3 Flight Crews
4.4 Navigation
4.5 Helicopter Platforms
4.6 Aerial Cameras
4.6.1 Camera Mount
4.6.2 Analog Camera Components
4.6.2.1 Magazine
4.6.2.2 Film Reels
4.6.2.3 Focal Plane
4.6.2.4 Lens Cone
4.6.2.5 Image Motion
4.6.3 Camera System
4.6.4 Focal Length
4.6.5 Camera Calibration Report
4.6.6 Digital Camera Components

Chapter 5
Aerial Photographs
5.1 Nomenclature of an Aerial Photograph
5.2 Uses of Aerial Photographs
5.3 Time-Lapse Photography
5.4 Sources of Aerial Photographs
5.4.1. Private-Sector Mappers
5.4.1.1 Management Association for Private Photogrammetric Surveyors
5.4.1.2 American Society for Photogrammetry and Remote Sensing
5.4.2 Federal
5.4.2.1 Agricultural Stabilization and Conservation Service
5.4.2.2 U.S. Geological Surveys
5.4.2.3 National Archives
5.4.2.4 The Earth Resources Observation Satellite
5.4.2.5 Others
5.4.3 States
5.4.4 Counties and Municipalities

Chapter 6
Geometry of Aerial Photographs
6.1 Scale Expressions
6.1.1 Representative Fraction
6.1.2 Engineers’ Scale
6.1.3 Scale Conversion
6.2 Geometry of Photo Scale
6.2.1 Derivation of Photo Scale
6.2.2 Controlling Photo Scale
6.2.2.1 Engineers’ Scale
6.2.2.2 Representative Fraction
6.2.3 Scale Formula
6.2.4 Flight Height
6.2.5 Relative Photo Scales
6.3 Photo Overlap
6.3.1 Endlap
6.3.2 Sidelap
6.4 Stereomodel
6.5 Relief Displacement
6.5.1 Causes of Displacement
6.5.2 Effects of Displacement
6.5.3 Distortion vs. Displacement
6.6 Measuring Object Height

Chapter 7
Map Compilation
7.1 History
7.1.1 Stereoplotters
7.1.1.1 Georeferencing
7.1.1.2 Data Compilation
7.1.2 Evolution of Stereoplotters
7.1.2.1 Digital Stereoplotters
7.1.2.2 Softcopy Systems
7.1.3 Future Developments
7.2 Data Format
7.2.1 Raster Format
7.2.2 Vector Format
7.2.3 Attributes
7.3 Digital Output

Chapter 8
Map Accuracies
8.1 Quality Assurance/Quality Control
8.1.1 Significance of Quality Assurance/Quality Control
8.1.2 Funding vs. Quality
8.2 Ramifications of Faulty Mapping
8.2.1 Rework
8.2.2 Abandoned Schedules
8.2.2.1 Original Schedule
8.2.2.2 Revised Schedule
8.2.3 Design Failures
8.2.4 Legal Action
8.3 Map Accuracy Standards
8.3.1 Various Map Accuracy Standards
8.3.2 National Map Accuracy Standards (1947)
8.3.3 American Society for Photogrammetry and Remote Sensing
8.3.3.1 Horizontal Inaccuracies
8.3.3.2 Contour Inaccuracies
8.3.3.3 Spot Elevation Inaccuracies
8.3.4 Federal Geographic Data Committee
8.3.4.1 Horizontal Standard Error
8.4 Procedural Suggestions
8.4.1 Cautions
8.4.1.1 Historical Acceptance of National Map Accuracy Standards
8.4.1.2 Indiscriminate Data Use
8.4.2 Options
8.4.2.1 Experienced User
8.4.2.2 Inexperienced User
8.5 Merging Diverse Data
8.6 Mapping System Errors
8.6.1 Photography
8.6.2 Stereocompilation
8.6.2.1 Visual Acuity
8.6.2.2 Image Definition

Chapter 9
Photo Scale Selection
9.1 Contour Factor
9.1.1 Application of the C-Factor
9.1.2 Influences upon C-Factor
9.2 Photo Scale/Map Scale/Contour Interval
9.2.1 Planimetric Features
9.2.2 Photo Scale/Map Scale
9.2.3 Topographic Features
9.2.3.1 Flexible C-Factor
9.2.3.2 Photo Scale/Contour Interval
9.2.3.3 Contours from Existing Photos
9.2.4 Photo Scale Selection
9.2.4.1 Compatible Parameters
9.2.4.2 Incompatible Parameters
9.3 Planning an Aerial Photo Mission
9.3.1 Laying Out Flight Lines
9.3.1.1 Sidelap Gain
9.3.1.2 Flight Line Orientation
9.3.1.3 Airborne Global Positioning System (ABGPS) Navigation
9.3.2 Determining Number of Photos
9.3.3 Calculating Flight Height

Chapter 10
Geographic Referencing
10.1 Geographic Location Systems
10.1.1 Land Subdivision
10.1.2 Digital Mapping Data
10.1.3 Coordinate Systems
10.1.3.1 Universal Transverse Mercator
10.1.3.2 State Plane
10.1.3.3 Latitude/Longitude
10.2 Ground Control Surveys
10.2.1 Basic Surveying
10.2.1.1 Angles
10.2.1.2 Distances
10.2.1.3 Levels
10.2.2 Electronic Surveying
10.3 Ground Survey Toolbox
10.3.1 Conventional Ground Survey
10.4 Global Positioning
10.4.1 Determining Spatial Coordinates
10.4.2 Global Positioning System Procedures
10.4.2.1 Static Global Positioning System
10.4.2.2 Kinematic Global Positioning System
10.4.3 Airborne Global Positioning (ABGPS)
10.4.3.1 Aircraft
10.4.3.2 Reference to Ground Station
10.4.3.3 Aircrew Duties
10.5 Basic Control Networks
10.5.1 Conventional Surveys
10.5.2 Control Reference
10.5.2.1 Horizontal
10.5.2.2 Vertical Control
10.5.3 Traverse/Circuit Accuracy
10.5.3.1 Horizontal
10.5.3.2 Vertical
10.6 Photo Control Points
10.6.1 Photo Image Points
10.6.2 Ground Targets
10.6.3 Size
10.6.4 Control Point Selection
10.6.4.1 Conventional Control
10.6.4.2 Skeletal Control

Chapter 11
Aerotriangulation
11.1 Photo Control Bridging
11.1.1 Control Point Selection
11.1.2 Bridging Spans
11.1.3 Skeletal Ground Control
11.1.4 Photo Control Extension Procedure
11.1.4.1 Photo Image Point Location
11.1.4.2 Point Pugging
11.1.4.3 Reading Diapositive Coordinates
11.1.4.4 Computer Processing
11.1.5 Accuracy of Aerotriangulation
11.1.6 Accuracy Check
11.1.7 Effects of Analytical Error
11.1.7.1 C-Factor Adjustment
11.1.7.2 Ground Targets
11.1.8 Example of Field Control Point Scheme for Aerotriangulation

Chapter 12
Photogrammetric Map Compilation
12.1 Digital Mapping Data
12.2 Coordinate Systems and Data
12.2.1 Coordinate Reference Systems
12.2.2 Coordinate Systems
12.2.2.1 Universal Transverse Mercator
12.2.2.2 State Plane
12.2.2.3 Latitude/Longitude
12.2.3 Vertical Data
12.3 Structure of Digital Data
12.3.1 Digital Data Generation
12.3.1.1 Feature Code
12.3.1.2 Macro File
12.3.1.3 Data String
12.3.1.4 Data Form
12.3.2 Automated Feature Collection Methods
12.3.3 Data Collection
12.3.3.1 Planimetric Features
12.3.3.2 Topographic Features
12.3.3.3 Annotation
12.4 Advancements in Map Compilation
12.4.1 Elevation Data Collection Methods
12.4.2 Planimetric Feature Collection Methods
12.5 Data Standards
12.6 Digital Mapping Data Flow
12.6.1 Project Planning
12.6.2 Ground Control Collection
12.6.3 Imagery Collection
12.6.4 Stereomodel Orientation
12.6.5 Digital Data Stereocompilation
12.6.5.1 Planimetric Features
12.6.5.2 Topographic Features
12.6.5.3 Data Scheme
12.6.5.4 Digital Data Edit
12.6.6 Ancillary Data Collection
12.6.7 U.S. Geological Survey Data

Chapter 13
Information Systems
13.1 Information Systems
13.1.1 Value of Geographic Information Systems
13.1.2 Demands of a Geographic Information System
13.2 Computer-Aided Mapping
13.3 Themes
13.4 Data Collection for Information Systems
13.5 U.S. Geological Survey Information Sources
13.5.1 Tutorial
13.5.2 Geospatial Information
13.5.3 Areas of Specialty

Chapter 14
Orthophotography
14.1 General
14.2 Orthophotos
14.3 Digital Orthophoto Image Production
14.3.1 General
14.3.2 Design Parameters
14.3.2.1 Imagery and Ground Control
14.3.2.2 Image Scanning
14.3.2.3 Ground Control
14.3.2.4 Digital Elevation Model
14.3.2.5 Data Merge and Radiometric Correction
14.3.2.6 Tiling and Formatting
14.4 Orthophoto Cost

Chapter 15
Remote Sensing
15.1 Remote Sensing
15.2 Searching the Internet
15.2.1 Tutorials
15.2.2 Applications Dynamics
15.3 Remote Sensing Systems
15.3.1 Thematic Data Collection
15.3.2 Scanners
15.3.3 Types of Sensors
15.3.3.1 Aerial Camera
15.3.3.2 Video Camera
15.3.3.3 Scanners
15.4 Aerial Photo Image Scanning
15.5 Satellite Imagery
15.5.1 Data Format
15.5.2 Spectral Bands
15.5.3 Georeferencing Satellite Data
15.5.3.1 Advantages of Satellite Scenes
15.5.3.2 Pictorial Image
15.5.3.3 Change Detection
15.5.3.4 Perspective Views
15.5.3.5 Screen Digitizing
15.5.4 Restrictions
15.6 Satellite Systems
15.6.1 LANDSAT
15.6.2 SPOT
15.6.2.1 Off-Nadir Viewing
15.6.2.2 Applications
15.6.2.3 National Oceanic and Atmospheric Agency
15.6.2.4 Indian Remote Sensing
15.6.2.5 Earth Remote Sensing
15.6.2.6 IKONOS-2
15.6.2.7 RADARSAT
15.6.2.8 RDL Space Corporation
15.6.2.9 Data Comparison
15.7 Airborne Sensors
15.7.1 Airborne Visible Infrared Image Spectrometer
15.7.2 Thermal Infrared Multispectral Scanner
15.7.3 Digital Multispectral Videography
15.8 Sources of Satellite Imagery
15.8.1 SPOT
15.8.2 LANDSAT
15.8.3 National Oceanic and Atmospheric Agency
15.8.4 Space Imaging EOSAT

Chapter 16
Image Analysis
16.1 Analysis Procedures
16.1.1 Data Acquisition
16.1.2 Rectify Data
16.1.3 Thematic Map Generation
16.1.3.1 Supervised Classification
16.1.3.2 Unsupervised Classification
16.1.4 Areal Mensuration
16.1.5 Ground Truth Sampling
16.1.6 Data Correlation
16.1.7 Reporting
16.2 Image Interpretation Keys
16.2.1 Composition of Keys
16.2.2 Types of Keys
16.2.3 Interpretation Characteristics
16.2.3.1 Shape
16.2.3.2 Size
16.2.3.3 Pattern
16.2.3.4 Shadows
16.2.3.5 Tone
16.2.3.6 Texture
16.2.3.7 Site

Chapter 17
Project Planning and Cost Estimating
17.1 Introduction
17.2 Specifications
17.2.1 Project Description and Boundary
17.2.2 Define Products
17.2.3 Standards and Accuracy Requirements
17.3 Processes
17.3.1 Aerial Photography
17.3.2 Ground Survey Control
17.3.3 Densification of Ground Control
17.3.4 Elevation Model Collection
17.3.5 Planimetric Data Collection
17.4 Estimating Production Effort and Cost
17.4.1 Estimating Factors
17.4.1.1 Labor
17.4.1.2 Equipment
17.4.1.3 Overhead and Profit
17.4.2 Costing Aerial Photography
17.4.3 Costing Photo Control Surveying
17.4.4 Costing Aerotriangulation
17.4.5 Costing Photogrammetric Compilation
17.4.6 Costing Orthophoto Images
17.4.7 Summary of Production Efforts

Appendix A
Example of a Typical Photogrammetric Mapping Project Cost Estimation
A.1 Specification
A.2 Cost Estimation Process
Suggested Reading
Alıntı:

http://rapidshare.com/files/90144560...kademi.org.rar

[b]Buyrun...



Kuvars[/b]

Jeolojik Devirler






"Kambriyen öncesi" yeryüzünün oluşumundan Kambriyene kadar geçen dört milyar yıllık zaman dilimidir. Yeryüzü tarihinin 7/8'lik bölümü, Kambriyen öncesinde geçer. Dünyanın yüzeyinin soğuyup, katılaşması, kıtasal levhaların, atmosferin ve okyanusların oluşması. Yaşamın jeobiyokimyasal süreçler sonucu ortaya çıkması, bakterilerin evrimi, atmosferin oksijence zenginleşmesi, ökaryotların evrimi ve ilk hayvanların ortaya çıkması hep Kambriyen öncesinde gerçekleşir. Ne var ki Kambriyen öncesine ait bilgileriniz son derece sınırlı ve tartışmalı. Son zamanlarda kabul gören sistemde, Kambriyen öncesi, Fanerozoik devirle denk iki devre ayrılır: Proterozoik ve Arkeyan. Ancak, dünyanın en eski kayaçlarının bulunduğu Arkeyanın başlangıç zamanı belirtilmez. Bunun nedeni, yeryüzünde Arkeyan öncesine ait hiçbir kayaç olmamasıdır. Yeryüzünde bilinen en eski kayaçlar 3.8 milyar yıl öncesine ait. Bu zamandan önceki kayaçlar jeolojik olaylar sırasında aşınarak ya da yeniden magmaya karışarak yok olmuş. Dünyanın 4,5 milyar yıl olarak biçilen yaşı, jeolojik etkinliğin olmadığı Ay'dan getirilen taşların ve yeryüzüne düşen meteorlar üzerinde yapılan çalışmalarla bulunmuştur. Bazı bilim adamları Dünyanın, Güneş sisteminin oluşumu sırasında, bir göksel cisim olarak belirmesinden Arkeyana kadar geçen zaman dilimi için Hadeyan ismini kullanır. Bu da, tıpkı yaşadığımız çağ olan Holosen gibi gerçek bir jeolojik devir olmasa da, dünya tarihinin bütünlüğünün sağlanması amacıyla kullanılır.






Dünyanın göksel cisim olarak belirdiği zamandan, Arkeyana kadar geçen süre arasında kesin bir sınır yoktur. Hadeyanda ilkin atmosfer, ve okyanuslar oluştu. Bu zamanda oldukça bol olan meteorlar, yeryüzünü sürekli bombardıman ediyordu. Hadeyanın ilk dönemlerinde Mars boyutlarındaki bir gök cisminin Dünya ile çarpışmasıyla, Dünyadan kopan parçalar Ay'ı oluşturdu. Volkanik etkinlik oldukça yüksekti, ilkin kıtalar da bu zamanda oluştu.





Fanerozoiğin iki katı uzunluğunda bir devirdir. Yeryüzünde, bilinen en eski kayaçlar bu devre aittir. ılkin okyanuslarda mikrobiyal yaşam jeobiyokimyasal süreçler sonunda bu dönemde ortaya çıkıp, evrildi. Canlıların bugün kullandığı biyokimyasal süreçlerin temeli atıldı ve bu süreçlerin büyük çoğunluğu bu dönemde kuruldu. Arkeaların baskın olduğu prokaryotik yaşam okyanuslarda yaygındı. Fotosentetik bakteriler olan Siyanobakteriler ortaya çıkıp, o zamana kadar oksijensiz olan okyanuslara oksijen salmaya başladı. Bu yeryüzünde ilk kez bol miktarda bulunan serbest oksijenin okyanuslarda çözünmüş halde bulunan demirle tepkimeye girerek birlikte çökmelerine neden oldu.






Kıta hareketleri normal seyrine girerken, dev kıta Rodinia oluştu. Arkeyan dönemde ortaya çıkan stromatolitler yaygınlaştı. Arkeyandan beri okyanuslara salınan oksijen, artık serbest halde okyanuslarda ve atmosferde bol miktarda bulunmaya başladı. Bu Proterozoik okyanuslarının çekirdeksiz -prokaryotik- canlıları için bir felaket oldu. Bildiğimiz bu ilk, belki de tüm zamanların en büyük çevresel felaketi Arkeyan canlılarının büyük bir kısmını yok etti. Arkealar azalıp, oksijensiz ortamlara çekilmek zorunda kalırken; bakteriler üstünlüğü ele geçirdi. Oksijenin artması ve canlılarca kullanılmaya başlamasıyla, ilk çekirdekli -ökaryotik- canlılar ortaya çıktı. Proterozoiğin sonlarına doğru ilk çok hücreli -algler ve ilkin hayvanlar-canlılar ortaya çıktı. Proterozoik boyunca birkaç kez yeryüzünün gördüğü en büyük buzul çağları yaşandı. "Kartopu dünya" olarak adlandırılan bu buzul çağlarında yeryüzünün tamamı birkaç kilometre kalınlığında bir buz tabakasıyla kaplandı. Bu buzul çağlarının sonuncusundan hemen sonra ilkin hayvanlar ortaya çıktı.



Edikara faunası olarak bilinen fauna, bu ilkin hayvanlara ait fosil yataklarının en iyi bilinenidir. Burada, ilk yumuşak dokulu çok hücreli hayvanlara ait fosiller bulunur. Edikara faunasının hayvanları oldukça ilkel ve garipti. Süngerler ve deniz anaları gibi bazı tanıdık şubelerin üyelerinin yanı sıra, bilinen hiçbir şubeyle ilgisi olmayan hayvanlar da vardı. Arkarua adami, Dickinsonia, Tribrachidium, Cyclomedusa, Kimberella Edikara faunasının hayvanlarından bazılarıdır.











Yaklaşık üç yüz milyon yıl süren Paleozoik, Fanerozoiğin ilk ve en uzun zamanıdır. Bu zaman çok hücreli canlıların ortaya çıktığı, gelişip yaygınlaştığı ve ekosistemin baskın yaşam biçimi haline geldiği zaman dilimidir.

Paleozoik boyunca iklim genel olarak nemli ve ılımandı. Zaman zaman güney kıtası Gondvana'nın kutup bölgesinden geçmesiyle ya da başka biçimlerde buzul çağları yaşanmıştır. Kambriyenden hemen önce süper kıta Rodinia'nın parçalanmasıyla daha küçük kıtalar doğar. Bu kıtalardan en büyüğü olan Gondvana, Paleozoik kıtalarının ana kitlesini oluşturur. Paleozoiğin sonuna doğru kıtalar yeniden bir araya gelerek yeni bir süper kıta olan Pangea'yı oluşturur.




Paleozoiğin hemen başında "Kambriyen Patlaması" olarak bilinen olayla birlikte hayvanlar fosil kayıtlarına girer. Nerdeyse bilinen tüm hayvan şubeleri Paleozoiğin başında çeşitli türlerce temsil ediliyor, çok çeşitli omurgasız grupları denizleri dolduruyordu. Bunların arasında bazı bilim adamlarınca "deneysel" olarak kabul edilen ve kısa sürede ortadan kalkan yaşam biçimleri de vardı. Erken Paleozoikte henüz çok kırılgan olan ekosistemde yaşanan yok oluşlarla dönemin geri kalanına damgasını vuracak canlılar belirlenir. Paleozoik denizlerinin en tipik canlılarından biri eklembacaklılar grubundan olan üç loblulardı. Erken Paleozoikte çok yaygınlık ve çeşitlilik kazanan üç loblular, zamanın sonuna doğru azalarak ortadan kalktı. Paleozoiğin bir diğer baskın grubu da dallı bacaklılardı. Zaman zaman tüm türlerin %50'sinden fazlası dallı bacaklılar arasından çıktı. Tabulat ve rügoz mercanlar, yosun hayvancıkları, derisi dikenlilerden deniz laleleri ve blastoidler, yumuşakçalardan nautiloidler Paleozoiğin önemli omurgasız gruplarıydı.




Paleozoiğin ortalarına doğru omurgalılar denizlerin en önemli gruplarından biri olur. Balık Çağı olarak adlandırılan bu dönemde, ilkel çenesiz balıkların ardından ilk çeneli balıklar, ilk kemikli balıklar ve köpek balıkları ortaya çıkıp yaygınlaşır. Denizlerde balıkların üstünlüğü ele geçirdiği sıralarda ilk bitkiler ve hayvanlar karaya adımlarını çoktan atmıştı. Damarsız kara yosunu benzeri bitkilerin ve kırkayak benzeri eklembacaklıların öncülük ettiği karaların çok hücreli canlılarca işgaline, Orta Paleozoiğin sonlarına doğru omurgalılardan da destek geldi. Geç Paleozoiğe gelindiğinde yeryüzü karaları uçsuz bucaksız ormanlarla kaplandı, pek çok hayvan grubunun temsilcilerinin de katılımıyla karmaşık bir karasal ekosistem kuruldu. Karasal faunanın en göze çarpan üyeleri, artık uçma yeteneğini geliştirmiş olan böcekler, iki yaşamlılar ve sürüngenlerdi. Paleozoiğin sonlarına doğru Pangea'nın oluşmasıyla iklim kuraklaşıp, karasallaşır. Sucul ortamların azalmasıyla geniş alanlara yayılmış sporlu bitkilerin oluşturduğu bataklık ormanları, yerini açık tohumlu bitkilerin oluşturduğu ormanlara bıraktı. İki yaşamlılardan da sürüngenlere doğru bir kayış oldu. Zamanın sonlarında sürüngenler oldukça çeşitlendi ve memelilerin ve dinozorların ataları olan gruplar ortaya çıktı. Bu canlılardan bazılarının kürklü ve sıcak kanlı oldukları düşünülüyor.





Permiyen sonunda, bir gök cisminin yeryüzüne çarpmasıyla, Paleozoik canlılarının büyük çoğunluğu ortadan kalkar. Yok oluşun ardından sahneye yeni canlılar çıkar Eskisinden oldukça farklı olan bu yeni yaşamla, "Dinozorlar çağı" olarak da anılan Mezozoik Zaman başlar.

Kristal Yapılar
Kristal yapılı malzemelerde atomlar üç boyutta, belirli bir düzene göre dizilerek bir hacim kafesi oluştururlar.
Kristal yapılı malzemelerde hacim kafesini oluşturan, basit geometrik şekillere birim hücre veya birim kafes, atom veya atom gruplarının bulunduğu yerlere de kafes noktası denilir.

Atomların üç boyutlu uzayda düzenli (kendini tekrar eden) bir şekilde dizilmesiyle oluşan yapıya kristal yapı denir.
Bir kristal yapı birim hücresiyle tanımlanır. Birim hücre kristal yapının tüm geometrik özeliklerine sahiptir.
Tüm metaller, bir çok seramikler ve bazı polimerler kristal yapıdadır
Uzayda en genel bir eksen takımının eksenleri arasındaki açılar ,  ve ; eşit hacimlere ayrılmış yapının birim hücresinin boyutları da a, b ve c.
Bu açılara ve boyutlara farklı değerler vererek 7 kristal türü elde edilir.

Kübik: a=b=c; ===90
Tetragonal: a=b≠c; ===90
Ortorombik: a≠b≠c; ===90
Monoklinik: a≠b≠c; ==90, ≠ 90
Triklinik: a≠b≠c;  ≠  ≠  ≠ 90
Rombohedral: a=b=c; ==≠90
Hegzagonal: a1=a2=a3≠c;
açılar=90 ve 120
Metal malzemeler, çok özel durumlar dışında, daima kristal yapıya sahiptirler.

Metallerde en çok;
Yüzey Merkezli Kübik (YMK),
Hacim Merkezli Kübik (HMK) ve
Sıkı Düzenli Hegzagonal (SDH) yapılara rastlanılır

Atomsal dolgu faktörü (ADF), kristal kafes yapısındaki doluluk oranını göstermektedir ve birim hücredeki atomların toplam hacminin, birim hücrenin hacmine bölünmesiyle bulunur.

Yüzey merkezli kübik kristal kafes yapılarında ADF en fazla 0.74 olabilir.

Bu tip yapıların koordinasyon sayısı 8’dir. Her birim hücredeki atom sayısı n=2’dir.

Çünkü köşelerdeki 8 atom, 8 hücre tarafından paylaşılmaktadır (8*1/8=1).

Merkezdeki atom ise hiçbir hücreyle paylaşılmaktadır.

Dolayısıyla 1+1= 2 atom vardır.

Atomsal dolgu faktörü 0,68’dir.

Anizotropi
Bir kristalde düzlem ve doğrultulardaki atomik dizilmenin farklı olmasından dolayı, özellikler de doğrultu ile değişir.
Bir malzemenin özellikleri ölçüldüğü kristalografik doğrultuya bağımlı ise, bu malzeme anizotropiktir.
Eğer özellikler kristalin bütün doğrultularında benzer ise malzeme izotropiktir.

Kristalin Olmayan (Amorf) Katılar
Amorf katılarda uzun mesafeli bir düzen yoktur. Kısa mesafeli düzen olabilir.
Bazı seramikler, örneğin camlar ile plastik malzemeler amorf yapılıdırlar.
Aşırı hızla soğutulmuş metaller de amorf yapılı olabilirler

Prof. Dr. Mefail YENİYOL

Kitap taleplerinizi yeniyolm@istanbul.edu.tr adresinden gerçekleştirebilirsiniz.

İÇİNDEKİLER
Genel Mineraloji sayfa

1. Giriş 1
Mineralin tanımı 1
Mineralojinin Tarihi 2

2. Kristalografi: Dış Form 4
Kristalleşme 4
Kristal Büyümesi 5
Simetri Elemanları (Translasyonsuz) 6
Simetri İşlemleri 6
Simetri İşlemlerinin Kombinasyonu 8
Dönme Eksenlerinin Kombinasyonu 8
Dönme Ekseni ve Simetri Düzlemi
Kombinasyonları 11
Simetri Düzlemlerinin Kombinasyonu 13
Kristal Simetrisi 15
Kristal Morfolojisi 16
Kristal Biçimi (Habitus) 17
Kristal Eksenleri 18
Eksenler Oranı 19
Parametre 19
Form 21
Zonlar ve Zon Yasası 26
Kristallerde Açı Sabitliği ve Açıların
Ölçülmesi 27
Kristal Projeksiyonu 27
Küresel Projeksiyon 27
Stereografik Projeksiyon 28
Otuziki Kristal Sınıfı 30
Küb Sistemi (İzometrik Sistem) 31
Heksagonal Sistem 36
Trigonal Sistem 40
Tetragonal Sistem 43
Rombusal Sistem (Ortorombik Sistem) 47
Monoklinal Sistem 49
Triklinal Sistem 51
İkizler 53
1. Kristalografi: İç Düzen 57
Translasyon Yönleri ve Mesafeleri 58
Bir Boyutlu Düzen (Sıralar) 58
İki Boyutlu Düzen (Düzlem Kafesleri) 59
Üç Boyutlu Düzen 61
Uzay Grupları 65
Eş Yapılılık 65
Polimorfi 65
Politip 68
Metamikt Mineraller 68
Mineraloidler (Amorf Mineraller) 69
Psödomorfi 69
Kristal Karmaşıklıkları ve Kristal
Kusurları 69

2. Kristal Kimyası 72
Atom 72
Kimyasal Elementler ve
Periyodik Tablo 74
Elektron Konfigürasyonu ve
Periyodik Tablo 74
İyon 77
Atom ve İyon Yarıçapları 79
İyonların Koordinasyonu 80
Yarıçap Oranı 81
Kristallerde Bağ Güçleri 88
İyonik Bağ 88
Kovalent Bağ 89
Metalik Bağ 90
Van der Waals Bağı 90
Hidrojen Bağı 91
Birden Çok Bağ Tipli Kristaller 91

3. Mineral Kimyası 92
Yerkabuğunun Kimyasal Bileşimi 92
Minerallerde Bileşim Değişimleri 95
Yer Alma Katı Eriyiği 96
Boşluk Katı Eriyiği 96
İhmalli Katı Eriyik 97
Eksolüsyon 97
Kimyasal Analiz Teknikleri 98
Kimyasal Analizlerden Mineral
Formülünün Hesaplanması 99

4. Fiziksel Özellikler 105
Kristal Habitus ve Agregatları 105
Dilinim, Yarılma ve Kırılma 108
Dilinim 108
Yarılma 108
Kırılma 108
Sertik 109
Esneklik 110
Özgül Ağırlık 110
Özgül Ağırlığın Tayin Edilmesi 110
Yoğunluğun Hesaplanması 112
Renk 112
Çizgi Rengi 115
Cila 115
Renk Oyunu 115
Saydamlık 116
Pleokroizma 116
Katoyans ve Asterizm 116
Lüminesans 117
Floresans ve Fosforesans 117
Termolüminesans 117
Tribolüminesans 118
Elektriksel Özellikler 118
Piezoelektriklik 118
Piroelektriklik 118
Magnetik Özellikler 118
Minerallerin Isı Özellikleri 119
5. Minerallerin
Optik Özellikleri 120
Işık 120
Yansıma ve Kırılma 120
Kırılma İndisi 120
Tam Yansıma ve Kritik Açı 121
İzotrop ve Anizotrop Kristaller 121
Polarize Işık 122
Polarizan Mikroskop 123
Mineral ve Kayaçların
Mikroskopta İncelenmesi 124
Optik Tek Eksenli Kristaller 124
Çapraz Nikoller arasında Tek
Eksenli Kristaller 126
Yardımcı Levhalar 129
Kesişen Polarize Işıkta Tek
Eksenli Kristaller 129
Optik İşaretin Tayini 130
Uzanım İşareti 131
Absorbsiyon ve Dikroizm 132
Optik İki Eksenli Kristaller 132
İki Eksenli İndikatriks 132
Kesişen Polarize Işıkta İki
Eksenli Kristaller 133
İki Eksenli Kristallerde Optik
İşaretin Tayini 135
İki Eksenli Kristallerde Optik
Yönlenme 135
Absorbsiyon ve Pleokroizm 136
Opak Minerallerin Optik Özellikleri 136

6. X-Işını Kristalografisi 138
X-Işını Spektrumu 138
Difraksiyon ve Bragg Eşitliği 140
X-Işını Analiz Metotları 142
Laue Metodu 142
Diğer Tek Kristal Metodları 143
Toz Metodu 144
X-Işını Toz Difraktometresi 146


Özel Mineraloji

7. Mineral Toplulukları 148
Magmatik Kayaçlar 148
Magmatik Kayaçların Bulunması
ve Dokuları 150
Mineral Bileşimi 150
Kimyasal Bileşim 150
Sınıflama 151
Pegmatitler 152
Damarlar ve Damar Mineralleri 153
Sedimenter Kayaçlar 153
Kimyasal Bileşim 155
Mineral Bileşimi 155
Sınıflama 156
Metamorfik Kayaçlar 156
Kimyasal Bileşim 157
Mineral Bileşimi 157
Kayaç Tipleri 158

8. Doğal Elementler 160
Mineral Sınıflaması 160
Doğal Elementler 161
Metaller 161
Yarımetaller 165
Metal Olmayanlar 165

9. Sülfürler ve
Sülfotuzları 172
Sülfürler 172
Sülfotuzları 187

10. Oksitler, Hidroksitler
ve Halitler 189
Oksitler 189
Hematit Grubu 193
Rutil Grubu 196
Spinel Grubu 199
Hidroksitler 204
Halitler 209

11. Karbonatlar, Nitratlar
ve Boratlar 213
Karbonatlar 213
Kalsit Grubu 213
Aragonit Grubu 219
Dolomit Grubu 222
Nitratlar 225
Boratlar 226

12. Sülfatlar ve
Kromatlar 230
Barit Grubu 231




13. Volframatlar
ve Molibdatlar 238

14. Fosfatlar, Arsenatlar
ve Vanadatlar 241

15. Silikatlar 249
Nezosilikatlar 253
Fenakit Grubu 253
Olivin Grubu 254
Granat Grubu 255
Al2SiO5 Grubu 258
Humit Grubu 261
Sorosilikatlar 263
Epidot Grubu 264
Siklosilikatlar 266
İnosilikatlar 270
Piroksen Grubu 270
Piroksenoid Grubu 276
Amfibol Grubu 276
Fillosilikatlar 282
Serpentin Grubu 286
Kil Mineralleri Grubu 287
Mika Grubu 293
Klorit Grubu 296
Tektosilikatlar 298
SiO2 Grubu 298
Feldspat Grubu 305
K-Feldspatlar 308
Plajioklaslar 310
Feldspatoid Grubu 312
Skapolit Serisi 315
Zeolit Grubu 316

Mineral ve Terimler
İndeksi 321

Kaynaklar 329

[b] [b]Dünya Sanıldığından Küçükmüş.

Denizler Altında Binlerce Yeni Yanardağ

Orta Atlantik'te Eksik Parça

Yerkabuğunun En Eski Parçası Ortaya Çıktı

Gizli Fay Kalmayacak

Derinlerdeki Ateş

Katil Göktaşının Buz Altındaki İzleri

Okyanus Tabanından Dünya'nın Derinlerine: Batmış Kaya Parçası Sırrı Çözülüyor

Güney California'ya Büyük Deprem Görünüyor

Santorini Patlaması, Tarihi Yeniden Yazdıracak

Kıtaların Ayrılması Senaryosunda Yeni Sahneler

Büyük Sahra'da Dev Krater

Yellowstone Krateri, Bir Sırrı Daha Ele Verdi

San Andreas Fayı Zayıfmış

Kuzeyin Değerli Taşları

Deprem Üreten Bina

Pakistan Depremi, Hindistan'a Uyarı

Dünya'nın Merkezi Daha Hızlı

Manyetik Kutbun Göçü

Deprem Kuyusu

Denizaltında Yanardağ

Amazonun Ağırlığı

İçi Dışından Hızlı

"Dünyanın İç Motoru Nasıl Çalışıyor?" Tartışmasına Nokta

Amerika Yanacak

En Yaşlı Yüzey Kayaları

Tsunami Bilmecesi ve Depremlerin Etkileri

Kuiper Kuşağı Cisimleri Sanılandan Küçükmüş

Dünyamızın Mantosunda Metan mı?

Reaktör Ã�zerinde Yaşam

Taşın Dili Olsa da Konuşsa...

Yaşamın Başlangıcına Yeni Bakış

Dünya'nın Manyetik Alanı Ne Sürede Değişiyor?

En Eski Tatlısu, Sahra Kumlarının Altında

Batı Daha Çekici

Atlantik'te Sıcak Şehir

Yerçekiminin Netleşen Resmi

Manyetik Takla

Deniz Dibindeki Servet

Elmastan Al Haberi

Tapınakta Dumanaltı

Yaşamın Başına Açılan Kuyular

Can Kurtaran Kriko

Büyük Depremler,Uzmanlara Göre 'Şanssızlık '

Akdeniz 'in Dibinde Nötrino Detektörü

Geleceğin Dünyasııcak ve Kuru

Plütonyum Kirlenmesi

Depremler Volkan Püskürmelerine Yol Açıyor

Dünyanın Sıcak Noktaları

Robotlar Depreme Hazır Değil

ABD, Denizdibi Gözlemevleri Ağı Planlıyor

Mayın Temizlemede Yeni Yöntem

Süper Yanardağlar

Kozmik Barkod

Jeodinamo

Avrupa 'nın En Büyük Yanardağı Akdeniz'de

Vezüv Patlama Hazırlığında mı?[/b][/b]

Harita Bilgisi 3 (Jeomorfoloji,Kıvrımlanma ve Faylanma, Yatay Katlanma, Drenaj Ağları, Delta, Aluvyon Yelpaze,Kıyı ve Resif,Buzul ve Çöl Ort.)

• Yeryüzü şekillerinin ve onun biçimlendiren işlemlerin incelendiği bir bilim dalı olarak tanımlanabilir.

• İki amacı vardır.Birincisi yeryüzü şekillerini belli bir sistematiğe bağlı kalarak sınıflamak diğeri ise bu işlemlere neden olan değişimleri tanımlamak.

Jeoloji'de çökelme ortamlarıyla çok yakından ilişkisi vardır.

Jeomorfolojiyi şekillendiren başlıca nedenler;

• Tektonizma
• Volkanizma
• İklim Değişikliği
• Bozunma
• Karstlaşma
• Kütle Akma ve Kaymaları
• Nehirlere Bağlı Etmenler
• Buzul Etkeni
• Kıyı Şekillendirilmesi

olarak sayılabilir.

KIVRIMLANMA VE FAYLANMA


KIVRIMLANMA


SENKLİNAL




DRENAJ

Bir bölgeye düşen yağışın o bölgeden uzaklaştırılması için gerekli olan yer altı ve yerüstü sistemleridir.Küçük çaylar,dereler,akarsular ve nehirler drenaj sistemlerini oluştururlar.Drenaj ağları kayaç litolojisi ve aşınmaya bağlı olarak değişik şekillerde oluşabilir.

DRENAJ AĞ ÇEŞİTLERİ


DELTA









SAYISAL YÜKSEKLİK MODELLEME(DİGİTAL ELEVATİON MODELLİNG)
DEM
Topoğrafyanın sayısal raster model ve gösterimi olarak tanımlanabilir.

• Kullanımı kolay
• Çevresel modelleme ve hidroloji de yaygın kullanım

DEM üretimi

• Analog(kağıt) haritalardan tarama ve eşyükselti eğrilerinin vektörleştirilmesi
• Fotogrametrik yöntemlerle
• SRTM verileri

VERİ TEMEL DAĞILIMI



SAYISALLAŞTIRMA (DİGİTİZATİON)


DEM YARARLARI

• Drenaj havzalarının topoğrafik olarak modellenmesi
• Su akış yönünün saptanması
• Su toplama havzalarını tayini

• 

KAYNAKLAR

• John R. Jensen. Course notes of Remote sensing of environment

Harita Bilgisi 2 (Jeodezi Nedir? Görevleri Nelerdir?,Koordinat Sistemleri,UTM Projeksiyonu,Koordinat Dönüştürme,Kartezyen Koordinat) JEODEZİ;
Yeryuvarının şekil,boyut ve gravite alanı ile zamana bağlı değişimlerinin 3 boyutlu bir koordinat sisteminde tanımlanmasını amaçlayan bir bilim dalıdır.
JEODEZİ'NİN BİLİMSEL AĞIRLIKLI FAALİYETLERİ:

• Yeryuvarı şeklinin ve çekim alanının belirlenmesi
• Yerkabuğu değişimlerinin izlenerek Jeodinamik sorunların çözümünde önemli yer tutan bilgiler üretmek

JEODEZİ'NİN UYGULAMAY YÖNELİK GÖREVLERİ:

• Yeryüzü parçalarının bir sistemde belirlemesi ve değişik amaçlar için veri üretimi

JEODEZİ'NİN KONULARI:

• Ölçme yöntemleri ve donanımları
• Teorik esas ve hesaplamalar

Dünyayı oluşturan denizler,karalar,litosferin(taşküre) altında yer alan diğer katmanlar homojen bir dağılım gösteremediklerinden dünyanın biçimini düzgün bir geometrik yüzey olarak belirlemek imkansızdır.

Yer'in gerçek şekli jeoid'dir

JEOİD;Karaların altında da devam ettiği varsayılan durgun deniz yüzeyleridir.Bu yüzeylerin deniz altındada devam ettiği kabul edilir
Harita üretimi için,büyük yeryüzü parçalarının ölçülmesinde Yer'in geometrik olarak tanımlanamayan jeoid biçiminde olması sorun yaratmaktadır.Bu nedenle referans yüzeyi olarak dönel elipsoid referans olarak alınır.Harita projeksiyon hesap işlemlerinde yerküre dönel elipsoid kabul edilirken matemetiksel tanımlarda daha basit ve anlaşılır olması bakımından yeryüzü KÜRE olarak kabul edilir.
Yeryüzünü temsil eden kürenin düzgün bir yüzeye aktarılması olanaksızdır.Bunu bir lastik topun kesilmiş yarı parçasını düzleştirmeye benzer ki böyle bir durumda cismin ortası düzlemden kenar kısımlarının yırtıldığı görülür.

İZDÜŞÜM (PROJEKSİYON)
Yeryüzü özelliklerinin belli bir düzlem üzerine aktarılması olarak bilirnir. Küre,ancak 3 temel yüzeyden birisi üzerine izdüşürülebilir,ve daha sonra harita üretmek üzere bu yüzey açılır.Bunlar;düzlem,konik ve silindir yüzeyler olabilirler ve kendi izdüşümlerini yaratırlar.
Düzlemde yer yüzünün sadece belli bir kısmı görülebilir.
Silindirde yeryüzünün kesintisiz bir şekli sağlanır ancak kutuplara doğru bozulur.
Konide ise alan bozukluğu olur.



Coğrafik olarak bir noktanın derece,dakika,saniye cinsinden ifade edilmesi

Karlıtaş tepe (1082m)

57mm 60 saniye
38mm x

x=38*60/57= 40 saniye

38 45' 00'' - 40''= 38 44' 20'' Doğu Boylamı

74mm 60 saniye
36mm x

x=36*60/74= 29 saniye

38 45' 00'' + 29'' = 38 45' 29 '' Kuzey Enlemi


Nokta tarif sistemleri / UTM Grid sistemine göre yer tarifi

Arazide herhangi bir lokasyonun haritaya işaretlenmesi ve bu noktanın yazıyla ifade edilmesi gerekmektedir.Arazide genellikle UTM Grid sistemiyle yer tarifi yaparız.

UTM GRİD SİSTEMİYLE BİR NOKTANIN TARİFİ

1:1/25.000'lik bir topoğrafik haritada bulunan A noktasının tarifi :15400 K / 44675 D

KAYNAKLAR

• BOĞAZİÇİ ÜNİVERSİTESİ,KANDİLLİ RASATHANESİ VE DEPREM ARAŞTIRMA ENSTİTÜSÜ JEODEZİ BÖLÜMÜ DERS NOTLARI
• YOMRALIOĞLU,T.2002 , COĞRAFİ BİLGİ SİSTEMLERİ
• ANA BRİTANNİCA ANSİKLOPEDİSİ

JEOLOJİK HARİTA BİLGİSİ (1)

JEOLOJİ
Jeoloji; geniş anlamda, yerküresinin güneş sistemi içerisindeki durumundan, onunfiziksel özelliği ve kimyasal bileşiminden,iç ve dış kuvvetler etkisi ile uğradığı değişikliklerden, beş milyar senelik süre içindeki oluşumu ve gelişiminden, canlıların ilk yaradılışlarından günümüze
kadar geçirmiş oldukları evrimlerinden söz eden tarihsel bir doğa bilimidir. Diğer doğa bilimleri olan, fizik, kimya ve biyoloji ile sıkı bir bağlantısı vardır (Ketin, 1977).

• Jeoloji dar anlamda, bütün yeryuvarının değil, özellikle ortalama kalınlığı 35 km olan katı
yerkabuğunun bilimidir. Bu kabuğun bileşimi, yapısı,organik ve anorganik gelişimi,iç ve dış etkilerle uğradığı değişiklikler ve kapsadığı her çeşit yer altı servetleri onun başlıca konularıdır. Bu şekli ile jeoloji, yeryüzünü ve yeryüzü ile insan toplulukları ilişkisini inceleyen Coğrafya'dan ve yerküresini tüm olarak fiziksel yöntemlerle araştıran Jeofizik'ten ayrılır ise de, bugün bu üç bilim dalı ve bunlara katılan jeokimya, oşinografi ve meteoroloji YERBİLİMLERİ adı altında
toplanmaktadır (Ketin, 1977).
Harita nedir?

Yeryüzünün tamamının veya bir parçasının, birtakım işaret, renk, simgeler kullanılarak ve belli bir ölçeğe göre küçültülerek yatay düzlem üzerinde gösterilmesine harita adı verilir. Haritalar amaçlarına göre genel ve özel haritalar olmak üzere ikiye ayrılırlar:

Özel haritalar
•Jeoloji
•Kadastro
•Kent
•Ulaşım
•Yol
•Bilim
•Turistik
•Tematik
Genel haritalar
•Topoğrafik
•Geniş bölge
•Dünya

(Yomralıoğlu, 2000)
DÜNYA HARİTASI

Topoğrafik haritalar

Yeryüzünün veya bir parçasının morfolojik (şekilsel) yapısının belli bir ölçek içinde eş yükseklik eğrileri yardımıyla yatay düzlem üzerinde gösterilmesiyle elde edilen haritalara topoğrafik haritalar denir.
Topoğrafik haritalar üzerinde, yeryüzünde bulunan tüm unsurlar kendilerine özgü simgelerle işaretlenmişlerdir. Örneğin: yollar, yerleşim yerleri, çeşmeler, enerji nakil hatları, ... v.s.

Topoğrafik haritalar ölçeklerine göre;

- Küçük ölçekli topoğrafik haritalar - 1/600.000 ve
daha küçük ölçekliler

- Orta ölçekli topoğrafik haritalar - 1/600.000 ile
1/75.000 arası

- Büyük ölçekli topoğrafik haritalar - 1/75.000 ve
daha büyük ölçekliler
Topoğrafik harita üzerindeki
veriler

• Engebeler (tepe, vadi, sırt, dere)
KAHVERENGİ
• Drenaj ağı
MAVİ
• Durgun sular
MAVİ
• Buzullar ve sürekli karlar
BEYAZ
• Bitki örtüsü
YEŞİL
• Kültürel yapılar
KIRMIZI, SİYAH
TOPOĞRAFİK HARİTALARIN OKUNMASI

• Harita üzerinde herhangi iki nokta arasındaki yatay ve düşey uzaklıkların bulunması
• Yamaç eğiminin belirlenmesi
• Herhangi bir noktanın koordinatların bulunması
• Arazide topoğrafik arazide yer belirlenmesi
• Topoğrafik haritalardan kesit çıkarılması

KURALLAR


Topoğrafik haritalarda farklı eğimdeki yükseltiler


Topoğrafya ile jeolojik birimlerin ilişkileri


TOPOĞRAFİK HARİTALAR AYNI ZAMANDA YERYÜZÜNÜ OLUŞTURAN FARKLI
ŞEKİLLERİN TANINMASINA DA YARDIMCI OLUR¼.

DRENAJ AĞLARI

KIVRIMLI ARAZİLER




KARSTİK ARAZİLER

TOPOĞRAFİK KESİT ÇIKARILMASI

TÜRKİYE JEOLOJİ HARİTASI


JEOLOJİK ZAMAN CETVELİ

A.B.D'nin Jeolojik Haritası

LİTOLOJİ HARİTALARI
• Sadece kaya türü özelliklerini gösteren haritalardır. İçerisinde kaya birimlerini simgeleyen
doku ve renkler gözlenir.
ÖLÜ DENİZ BÖLGESİNİN LİTOLOJİ HARİTASI
TEKTONİK HARİTALAR• Sadece tektonik özelliklerin yeraldığı haritalardır. İçerisinde faylar, kıvrımlar, tabaka veya
eklem durumları bulunabilir.
Tektonik Haritaları
TÜRKİYE'NİN TEKTONİK HARİTASI

SAYISAL JEOLOJİ HARİTALARI



ÜÇ BOYUTLU JEOLOJİ HARİTALARI

GÖLGELENDİRİLMİŞ RÖLYEF VE JEOLOJİ HARİTASI

ORTOFOTO HARİTALAR

• Bir hava fotoğrafı veya uydu görüntüsünden hazırlanarak elde edilen haritalardır.

Üsküp şehrinin ortofoto haritası (0.5 m-hava fotoğrafı)

Üsküp şehrinin ortofoto haritası (10 m-SPOT Pan uydu görüntüsü)

Ölçe
Bir yeryüzü parçasının (veya bir cismin) plan, maket veya harita gibi yöntemlerle gösterilebilmesi için kullanılan büyütme veya küçültme oranına ölçek denir.

Örneğin: 1/5000. Ölçeği ifade etmek için kullanılan bu oranda, paydanın değeri ne kadar büyükse ölçek o kadar küçüktür.

Ölçek paydası büyüdükçe haritanın kaplayacağı alan büyür, ancak detaylardaki belirginlik azalır.
Ölçek paydası küçüldükçe hartanın kaplayacağı alan küçülür ancak detaylar belirginleşir.

Örnek: 1/500 > 1/5000 > 1/50000 Daha büyük ölçekli Daha küçük ölçekli Daha detaylı Daha kapsamlı Haritalarda üç çeşit ölçek kullanılabilir. Bunlar;

•Sayısal ölçek

•Çizgisel ölçek
Sayısal ölçek

•Örneğin 1/25.000

•Ölçeğin anlamı nedir?

Pay'daki değer, payda'daki değerin harita üzerindeki aynı birimden arşılığıdır. Yani,

Pay=harita üzerindeki uzunluk,
Payda=arazi üzerindeki uzunluk.

Örnek: 1/25.000 ölçekli bir haritada harita üzerindeki 1 birimlik (cm) uzunluk, gerçekte yani arazide 25000 birim (cm)'e karşılık gelir.



Grafik (çizgisel) ölçek

LEJAND




Yararlı linkler
http://www.nh.nrcs.usda.gov/technical/Publications/Topo
watershed.pdf
http://www.tasagraphicarts.com/progtopo.html#toposcr
http://www.terrainmap.com/downloads/arrighi-soille99.pdf
http://iparla.labri.fr/publications/2004/SG04/K13.pdf
http://www.mc.metu.edu.tr/~pdrm/pdfs/brochure6.pdf

Yararlanılan Kaynaklar
• Hacettepe Üniversitesi, Jeoloji
Mühendisliği Bölümü Ders
Notları
• Ketin, İ., 1977, Genel Jeoloji, İç
Olaylar
• Karaman, E., 2002, Jeolojik
Harita Bilgisi
• Tatar, Y., 1984, Jeolojik Harita
Bilgisi
• Yomralıoğlu, T., 2000, Coğrafi
Bilgi Sistemleri

Sedimanter kayaçlarla çalışan kişiler ve sedimanter petrografi dersi alan öğrenciler için hazırlanmış güzel bir atlas...

>>>Pdf
>>>65 sayfa
>>>12.7 MB

• Sedimanter Kayaç Atlası (13,22 Mb) Pdf

http://rapidshare.com/files/18983754...2.67-AGAiN.rar


Pass: www.softarchive.net

elinde ders notu olan varsa acaba siteye koyabilirm? teşekkür

fosil yataklarının ders notu kampüs fotokopideki kömür jeolojisi notlarımı eger bu notlarsa vizede nereye kadar sorumluyuz bilen biri varmı acaba?

Radyokarbon Tarihleme Yöntemi

Özet
Arkeolojik kazılarda içinde karbon elementi bulunan çeşitli buluntular elde
edilir. Karbon içeren buluntularda eser olarak bulunan radyoaktif 14C
(radyokarbon) izotopunun yoğunluğu ya da radyoaktivitesi ölçülerek buluntular
tarihlenebilir. Radyokarbon tarihleme yöntemi, bulunduğu 1950 yılından
günümüze, yaklaşık son 50 bin yılda yeryüzünde meydana gelen arkeolojik,
paleobotanik ve jeolojik olayların mutlak tarihlenmesi için kullanılan ana yöntem
durumuna gelmiştir.



[attachment=1368:Radyokar..._y_ntemi.pdf]